Αναιμία

Η αναιμία προκαλεί κόπωση, ζάλη, αδυναμία· απαιτεί σωστή διάγνωση, αιματολογικό έλεγχο και κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.

Αναιμία

Ως αναιμία χαρακτηρίζονται τα χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης – αιματοκρίτη

Αποτέλεσμα της διαταραχής αυτής είναι η μειωμένη μεταφορά οξυγόνου σε όλους τους ιστούς και τα όργανα του σώματος με συνέπεια αίσθημα κόπωσης.

Άλλα συμπτώματα αναιμίας είναι η ταχυκαρδία και το αίσθημα παλμών, η ωχρότητα του δέρματος, ζάλη και δύσπνοια κατά την άσκηση.

Αναιμία

Αιτίες Αναιμίας

    • Έλλειψη σιδήρου (σιδηροπενική αναιμία)
    • Έλλειψη βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος
    • Χρόνια νεφρική νόσος
    • Αιματολογικά νοσήματα (Απλαστική αναιμία, Μυελοδυσπλαστικο Σύνδρομο)
    • Aιμοσφαιρινοπάθειες (Mεσογειακή αναιμία, δρεπανοκυτταρική νόσος)
    • Αυτοάνοσα νοσήματα
    • Λοιμώξεις
    • Φάρμακα
    • Οξεία ή χρόνια απώλεια αίματος  (από το πεπτικό, έμμηνος ρύση, τραυματισμοί κτλ)

Διάγνωση

Για τη διάγνωση της αναιμίας απαιτείται γενική εξέταση αίματος με την οποία προσδιορίζεται η αιμοσφαιρίνη και ο αιματοκριτης. Επιπλέον για τη διευκρινιση της αιτίας της αναιμίας απαιτούνται εξετάσεις όπως :

  • Φερριτίνη
  • Βιταμίνη B12 και φυλλικό οξύ
  • Έλεγχος νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας
  • Δείκτες αιμόλυσης
  • Οστεομυελική Βιοψία

Θεραπεία

Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από την αιτία της αναιμίας:

  • Σιδηροπενική αναιμία: Χορήγηση σιδήρου ( από το στόμα ή ενδοφλέβια)
  • Χορηγηση Β12 και φυλλικό οξύ.
  • Αιμολυτική αναιμία: Κορτικοειδή, ανοσοκατασταλτική αγωγή
  • Μεταγγίσεις αίματος: Σε σοβαρές περιπτώσεις ή όταν απαιτείται άμεση αποκατάσταση.